|
|
|
A&C 2005 koireis naar Japan - Dag 2 (22 maart) |
|
Na
een welverdiende nachtrust zijn we om 7 uur opgestaan om even na
achten te vertrekken. De eerste kweker welke we gaan bezoeken is Hoshino. Misschien voor
velen niet zo bekend maar in Japan is hij een
van de zeer gerespecteerde Kohaku kwekers. Bij Hoshino zie je dan
ook vrijwel alleen Kohaku rondzwemmen. Hier en daar tref je in
zijn collectie wel een Sanke aan maar deze heeft hij in de regel
altijd wel ergens anders gekocht. Al snel valt mijn oog op enkele
mooie kohaku’s en deze worden dan ook voor ons gebowld. Ik heb
hiervan enkele foto’s bijgevoegd om te laten zien waar ik het over
heb. |
 |
 |
Zoals je wel kunt zien niet de eerste de beste vissen, maar daar
zijn we ook voor hier. Het duurde even voor we het eens waren over
de prijs en na veel ja en nee viel uiteindelijk het verlossende
woord DOMO wat zoveel betekend als oké. We vroegen daarna nog of
we ook enkele van zijn Tategoi mochten zien en eventueel kopen.
Dit was toch zoals altijd een veel moeilijker verhaal en
uiteindelijk zijn we vertrokken zonder op dit moment hierin te
kunnen voorzien. Wel met de duidelijke woorden dat Hoshino hier
eerst over na moest denken alvorens een duidelijk en definitief
antwoord te geven. Dit over zowel de prijs alsook het, indien hij
zou verkopen, aantal. |
|
Hierna zijn we ondanks
deze eerste tegenvaller met goede moed naar Yamazaki vertrokken.
Yamazaki staat bekend om zijn Doitsu Hariwake en Platina. Ook zijn Goromo en Goshiki mogen er zeker zijn. Tevens vindt je op zijn
farm meerdere variëteiten longfins. Bij deze farm gaan vooral mijn
Engelse collega vrienden hun eerste aankoop doen. Het uitzoeken
van de vissen en het bestellen van boxen neemt nogal wat tijd in
beslag en voordat je het weet is het 1 uur. Dus tijd om ergens
iets te gaan eten. Terwijl we bij Yamazaki vertrekken komen we nog
een Japanse sneeuwruimer tegen. |
 |
|
Tijdens het eten
bellen we met Aoki, een van mijn favoriete kwekers, en door de jaren
heen zijn we ook goede vrienden geworden. Terwijl we naar hem toe
rijden krijg ik om ongeveer 2 uur s’middags het eigenlijk al
geheel niet meer verwachte telefoontje van Hoshino om ons te
vertellen dat hij ons toch enkele van zijn Tategoi aan wilde
bieden. Hij zou zelf een selectie maken van 25 Tosai (eenjarige
vissen) en ons toestaan om hieruit maximaal 5 exemplaren te
kiezen. |
 |
We spreken even een
voorlopige prijs af, die zoals we ondertussen allang weten, in
Japan dus in zijn geheel niet werkt. Heb je namelijk eenmaal
uitgezocht wat je wilt hebben is plotseling de prijs hoger omdat
ze niet verwacht hadden dat je juist alleen de beste eruit
selecteert. Ik denk eerder dat ze gewoon maar wat noemen en je
daarna als je de vissen eigenlijk al zeker wilt hebben nog even
verder uitpersen om te kijken wat er nog inzit. Wat zij echter
niet zo snel in de gaten hebben is dat dit naar twee zijden werkt.
Ik zorg er wel voor dat mijn laatste aanbod niet hoger ligt als
80% van de prijs die ik ervoor wil betalen. Als de kweker dan
uiteindelijk 10 à 20 % op de prijzen zet ben ik en hij tevreden. |
 |
 |
Even later komen we
aan bij Aoki en na een zeer welkom onthaal en enkele kopjes
koffie bekijk ik zijn vissen. Omdat Aoki weet dat ik alleen voor
het beste ga heeft hij iets speciaals voor mij gereserveerd. Deze
vissen niet zijn zómaar even mooi maar zullen ieders hart sneller
doen kloppen. Beni Kikokuryu van deze kwaliteit zijn niet alleen
extreem zeldzaam, maar ook haast uitsluitend en alleen bij Aoki te
vinden. Het nadeel is dan wel dat met deze vissen ook altijd een
hoge prijs gemoeid is.
Voordat we vertrekken vind ik nog een mooie 40 cm Kujaku en een absolute topklasse Ginga. |
 |
 |
We nemen afscheid
van elkaar met de belofte dat we vrijdag weer terug komen om een
box uit te zoeken van zijn Tategoi. De volgende kweker die op ons lijstje
staat is Kase. Omdat dit zeer dicht bij Aoki’s vishuis is besluit
plotseling Aoki om ook mee te gaan naar Kase. De twee kwekers
werken namelijk veel samen en bij Kase zitten ook nog enkele
vissen van Aoki die wij graag willen zien. Omdat het al laat
begint te worden moeten we wel op schieten voordat het licht te
slecht wordt. Als Kase ons het erf op ziet rijden komt hij ons
direct tegemoet lopen en ook hier betekent het eerst koffie
drinken en dan pas zaken doen. Deze zaken waren, zoals later zou
blijken, het hoogtepunt en de afsluiting van de dag.
We gingen meteen naar zijn Tategoi en mochten er 30 uitzoeken
behalve van een nieuwe Doitsu Showa lijn waar hij pas mee begonnen
was. Toen de eerste vissen genet werden bleek al snel waarom. Ik
heb al veel en ook vaak vissen gezien waar het kaartje aanhangt
van "is dit nog te verbeteren". Echter nog niet op deze manier. Ik
was zo onder de indruk dat ik het eerste anderhalve uur niet meer
aan selecteren toe kwam en alleen maar met Kase en Aoki over deze
absolute topexemplaren gepraat heb. Of het kwam omdat Kase vond
dat hij mij het gunde of omdat we elkaar al zolang kennen, of
misschien omdat Aoki erbij was. In ieder geval vroeg hij of ik
misschien interesse had in zo’n Doitsu Showa. U kunt raden wat
mijn reactie was en verdere uitleg is dan ook overbodig. Wel even
slikken voor de prijs van een 18 cm groot visje maar absoluut geen
twijfel. Nog groter was mijn vreugde toen hij zei dat de drie die
in de bowl zaten mee mochten naar Nederland. Ik zet met
voorbedachten rade geen foto’s van deze vissen in deze
dagbeschouwing want deze vissen moet je persoonlijk zien. Foto’s
zeggen hier echt te weinig. verder... |
|
|
