A&C 2009 Koireis naar Japan - Dag 6

English   Deutsch

Business Logo

Wij zijn specialist in verkopen en kweken van exclusieve koikarpers. In Grubbenvorst bevindt zich onze koifarm van 8000 m2 waar wij aan al onze relaties naast topkwaliteit Koi ook diverse tuinen, vijvers en waterpartijen kunnen laten zien.

Garden Banner

A&C 2009 koireis naar Japan

Dag 1 - Dag 2 - Dag 3 - Dag 4 - Dag 5 - Dag 6 - Dag 7 - Dag 8

Vandaag is het weer eens geweldig mooi weer. We hebben weer volop zon en de temperatuur zal vandaag wel weer eens op kunnen lopen tot een graadje of 20. Dus daarover hoeven we niet te klagen. Een mooie dag om weer eens wat moois te vinden en waarschijnlijk ook voor de volgende Challenge te gaan. Dus lopen we om half negen bij Dainishi binnen.

We hadden een afspraak dus worden we al opgewacht en even later lopen we langs de bakken om een eerste indruk op te doen.

Dainishi vertelde ons even later dat we uit drie bakken mochten selecteren. Na een korte blik hierop geworpen te hebben was al snel duidelijk welke bak dit moest gaan worden.

De prijzen in de andere bakken waren dan wel goedkoper, maar de kwaliteit was ook beduidend minder. En omdat we hier zijn voor de betere vissen was deze keuze dan ook weer snel gemaakt. Dus werd de vijver afgenet en konden we beginnen met selecteren.


We selecteerden hieruit in het totaal een 40-tal vissen waarvan ik er tijdens de tweede selectie weer 15, die niet geheel aan mijn eisen voldeden, terugzette. De overgebleven 25 zijn echter van een zeer hoge kwaliteit. Hierin werden we ook wel bevestigd door the master himself.

Voor mij was er een duidelijke nummer 1 in de bowl en ik vroeg dan ook ŕan Dainishi welke hij de beste vond. Hij vertelde mij dat het erg moeilijk was om in deze bowl een beste aan te wijzen. Hij vond namelijk dat er minstens 5 zeer aan elkaar gewaagd waren en alleen kleine punten hierin de verschillen nog konden verduidelijken.

Ik haalde toen de mijn nummer 1 aan en ook waarom deze zo voor mij eruit sprong. Geen losliggend Kage of ingezet Sumi. Diep pigment en een fantastisch Shiroi maakten deze Showa voor mij de duidelijke winnaar. Ook Dainishi scheen van dezelfde mening te zijn en de vis werd gebowld om apart op de foto te kunnen.

Nu is het zo dat ik bijna bij alle kwekers de eerste selectie moet doen en daarna pas de prijs gezet wordt. Omdat we nu echter al een prijs afgesproken hadden bleef Dainishi hier ook bij. Dus weer eens geluk gehad dat de kweker ook nu bij zijn standpunt bleef en er niet opnieuw over de prijs onderhandeld hoefde te worden. Dit gebeurt namelijk zeer-zeer veel in Japan tijdens het selecteren. Ik was dan ook blij met de aankopen en bedankte hem heel hartelijk hiervoor.

Ik denk dat het langzaam maar zeker ook vruchten af begint te werpen dat ik vrij weinig onderhandel over de door de kweker opgegeven prijs. Ook naderhand niet. Alleen als ik echt denk dat de prijs duidelijk te hoog is ga ik vragen waarom. Aan de hand van de uitleg beslis ik dan meestal wat de vissen mij waard zijn en kom dan met een tegenbod. Maar dat gebeurt uitermate zelden. Je merkt nu echter ook dat de kwekers dit inmiddels weten en ook faire prijzen af gaan geven.
 

Dainishi Bowl 1 Dainishi Bowl 2
Dainishi Bowl 3 Dainishi Bowl 4
Dainishi Bowl 5 Dainishi Bowl 6
        Ik was echter nog niet klaar bij Dainishi want ik wilde naar zijn top Tosai Tategoi gaan kijken en als het mogelijk is hieruit selecteren. Nu kwam het tweede voordeel dat ik in Japan in de jaren opgebouwd heb om de hoek kijken.

Namelijk dat ze hier ondertussen weten dat ik niet alleen maar wil kijken, maar ook bereid ben om de kosten van dergelijke vissen te betalen. Dus wordt er elk jaar gemakkelijker gezegd: oké maar dan pas overmorgen of een andere dag in de week. Dit omdat de vissen gevoerd zijn en ze dan niet geschept worden. In ieder geval niet de dure vissen.

Dus wordt een afspraak gemaakt voor de maandagmorgen.
We gaan dan naar zijn oude Koihuis waarbij de oude woning stond. Deze woning was destijds niet meer te redden na de aardbeving en moest dus bijna geheel opnieuw gebouwd worden. De Koihuizen zijn na de herstelwerkzaamheden in ieder geval weer in gebruik genomen. Hier verblijven nu echter alleen de top vissen waaronder natuurlijk de Tosai Tategoi. Ik ben dan ook benieuwd naar wat we hier gaan aantreffen en ik verheug me er al enorm op.

Dainishi
Showa
Dainishi
Tancho Kohaku

Nu echter snel op weg naar de volgende kweker want de tijd begint toch te dringen als je voor wat Challenges moet zorgen en dan ook nog je eigen vissen. Daarvoor zijn we namelijk hier.

Dus op weg naar onze volgende afspraak bij Marudoh. Ik kom altijd heel graag bij deze vriendelijke kweker die, altijd samen met zijn dochter, uitermate behulpzaam is. Dit is een van de mooiste en ook schoonste Koihuizen in Japan en dat straalt er dan ook duidelijk vanaf.

Nu wist ik dat Marudoh al enkele jaren een zeer mooie en sterke Sanke lijn aan het opbouwen is. Deze Sanke lijn zal voor mijn gevoel nog voor heel veel beweging zorgen in onze Koiwereld. Heel dieprode vissen met een buitengewoon hoge huidkwaliteit. Ook de glans van de vissen is vrij uniek te noemen.

Na een kort overleg en uitleg over de Challenge was ook Marudoh bereid om zijn volle medewerking te verlenen. Dus waterpak aan en de vijver in. De vissen werden bij elkaar genet en ik kon beginnen met het selecteren. Na een klein uurtje zat er een aantal vissen in de Bowl. Dit waren er meer dan we voor de Challenge nodig hadden.

Dus nu was het belangrijk om de vijf beste in ieder geval aan te wijzen zodat ook in deze bowl de vijf beste in de Challenge zitten. Dit staat overigens mooi op video. Dus ook mooi om te horen wat de kweker verteld en welk commentaar er wordt gegeven. Trouwens dit hebben we gedaan bij alle Challenges. Eerst verteld de kweker iets over de vis die volgens hem op de eerste plaats staat en daarna krijg je nog mijn commentaar. Ik ben het zeker niet altijd eens met het oordeel van de kweker en probeer dan ook duidelijk te maken waarom ik juist een andere vis beter vindt. Dus ook voor mij komt er een Challenge om de hoek kijken.

 

Sanke Challenge

De volgende stap was om Marudoh te vragen of hij ook hetzelfde wilde doen voor de Showa Challenge.

Hij lachte even en zei iets tegen zijn dochter wat ik echter niet kon verstaan. Even later vroeg hij echter aan mij uit welke vijver. Toen ik terug liep naar een andere afdeling in zijn Koihuis en de eerste bak hier aanwees kwam er een vrij bekend geluid uit zijn richting mij tegemoet. Ik lachte dan alleen maar een beetje schaapachtig terug en kon alleen maar hopen.

Even overleg met zijn dochter en weer dat Hmmmmm. Ik kon duidelijk merken dat hij bij deze Challenge toch wel twijfelde. Dus besloot ik een ander voorstel te doen. Ik wist namelijk dat er in de bak enkele zeer hoogwaardige Tategoi zwommen die ik nooit voor dat bedrag mee zou kunnen nemen. Dus was mijn voorstel dat als ik deze zou scheppen hij het recht had om deze terug te gooien.

Toen ik dit voorstelde kreeg ik als antwoord dat de andere vissen echter ook eigenlijk niet in die prijsklasse vielen. Bij mij is het hmmm-geluid echter een teken om niet door te drukken en kan ik alleen maar hopen dat de kweker met mij mee gaat denken. Na het opnieuw duidelijk maken dat de vissen twee jaar gevolgd worden en dat ook zijn foto en keuring op schrift komen te staan deed hem uiteindelijk deze drempel overschrijden. Ook nu kwam dus weer een sleepnet tevoorschijn. Marudoh moest zich weer in het waadpak hijsen en haast tot aan het overlopen van het waadpak de vijver in.

Hierna was het weer onze beurt en hoewel ik af en toe hoopte dat hij de een of andere Tategoi niet terug zou gooien gebeurde dit dus duidelijk wel. Maar een ding is zeker Ik zou hetzelfde doen als er een vis geschept werd van 300.000 yen en deze mee moest voor 30.000 yen. Ik was al blij dat hij het toeliet dat we in deze bak vissen mochten selecteren voor het opgegeven budget. Nu hebben alle kwekers tot nu toe enorm meegewerkt, maar eerlijk is eerlijk Marudoh spande de kroon.

Uiteindelijk haalde ik natuurlijk meer vissen uit deze vijver als alleen maar de Challenge vissen. Ik hoopte ook dat hij dit toe zou laten. Nu eerst echter weer de 5 beste eruit selecteren en de beoordeling vast leggen. Daarna nog veel bedankjes en echt gemeende buigingen voor zijn fantastische medewerking. De Showa Challenge ook dit is er weer een om in te lijsten. Mijn geluk en ook mijn voordeel is dat ik de andere vissen voor hetzelfde bedrag meekreeg. Ik zou zeggen geniet van deze foto en op naar de laatste Challenge.

Showa Challenge

 

 

 

 

 

Nu wilde ik nog graag even in zijn andere Koihuis naar enkele grotere vissen kijken.

Er was een vis die alles met de naam van de laatste Challenge te maken heeft. Namelijk een vuurrode Kujaku van 70 cm die dus ook meegaat naar Grubbenvorst.

Kwaliteit die je bijna met de ogen dicht kunt zien, lees verder...